Mei
22

Author:

Comment

Stichting Yayasan Setetes Embun en Stichting IBBY

yayasah 1Als juf op een basisschool ben ik dagelijks bezig met onderwijs en leesbevordering bij kinderen in Nederland. Toen ik vorig jaar een schooltje bezocht in Java werd ik gevraagd een stichting mee op te zetten in Kroya te Cilacap. Ik kon niet anders dan ja zeggen tegen een mooi plan als deze.

In deze regio is er geen enkele stichting en zijn er nog altijd veel kinderen die niet naar school gaan. Ze kunnen nog niet lezen en dat is een steek in mijn hart als juf. Als eerste is er een boekenkast gemaakt. Daarna zijn er tweede hands Indonesische leesboeken aangeschaft. Zo kon er begonnen worden met voorlezen door de vrijwillige locals die onze stichting steunen.

In de meivakantie kon ik dan voor het eerst het project bezoeken. Een spannende reis voor mij omdat ik niet wist wat ik daar kon verwachten. Bij aankomst bleek dat er al zo veel werk verricht was door allerlei mensen uit de Kampong. Achter de boekenkast is er een hoekje gemaakt met stoeltjes op het terras van de ouders van de local met wie ik het project heb opgezet. Er is een enorme motivatie zowel bij de betrokken vrijwilligers als bij de kinderen om te willen leren lezen, schrijven, ect….

In het stadje is een kleine boekenwinkel waar we wat boekjes en schriften en schrijfmaterialen hebben ingekocht voor de eerste lesjes. Wat waren de kinderen blij met deze spulletjes.

yayasah 2De prentenboeken die geschonken zijn door IBBY werden meteen ingekeken. Het zijn prachtige boeken vol met afbeeldingen die tevens goed zijn voor de jongste kinderen om hun spraak/ taal ontwikkeling te bevorderen. Ook de oudere kids die nog niet kunnen lezen genoten van de mooie prenten. Zo dienden de boeken tevens als promotie om te willen leren lezen uit een boek.

De bedoeling is nu dat eerst de kinderen elke dag een paar uurtjes naar de stichting kunnen komen om les te krijgen in het leren lezen en schrijven. Elke dag is er een vrijwilliger die ze dan opvangt. Er zijn zelfs kinderen zonder thuis die al dagelijks werden opgevangen door de ouders. Ze krijgen kleding, eten en een plek om te slapen. Daar komt nu dan een vorm van onderwijs bij. Een prachtige aanvulling en verrijking van hun leven.

yayasah 3Enkele ouders bieden andere hulpbehoevende ouders workshops aan om kleine spulletjes te maken die dan verkocht kunnen worden. Zo ontstaat er een bron van inkomsten voor deze groep.

Via deze weg wil ik de Stichting YBBY ontzettend bedanken voor het vertrouwen in mijn stichting en de financiële ondersteuning. Zo hopen we  samen weer een groep kinderen het recht geven op onderwijs die ze zo verdienen.

Voor meer info over het project: Mary van der Zijden

Mei
15

Author:

Comment

Bookbird

bookbird 55Vandaag bij de post, het nieuwste nummer van Bookbird, hét internationale tijdschrift van IBBY. ‘Those with professional interests in children’s literature need Bookbird’– Kimberley Reynolds, professor of children’s literature University of Newcastle, UK.

Boeiende bijdragen weer. Bekijk de inhoudsopgave.

Mei
15

Author:

Comment

Een boek voor jou

inspiratiemiddag 14 januari (14)Afgelopen zaterdag tijdens de zeer geslaagde ‘(mid)dag van het kinderboek’ vertelde Marit Törnqvist, staande op een zeepkist, op emotionele wijze waarom zij het project ‘Een boek voor jou’ zo belangrijk vindt. Hieronder de tekst die zij uitsprak, een tekst die veel losmaakte bij het publiek en ook weer enkele auteurs/illustratoren over de streep trok om mee te doen.

Dit boek zal bijna niemand ontgaan zijn de laatste maanden. Een bloemlezing in het Arabisch voor vluchtelingenkinderen. Veel mensen lachen als ze het boek zien. Het gaat namelijk verkeerd om open. En letters zijn geloof ik ook grappig als je ze niet kan lezen. Jip en Janneke en Kikker in het Arabisch, van rechts naar links gelezen. Jubelientje. Dolfje Weerwolfje.

BOEK VLUCHTELINGENPROJECTMaar onder dit boek zit het verhaal van bittere ernst.

In 2015 keken we allemaal naar foto’s in het nieuws van overvolle zinkende boten op de Middellandse zee. Mensen die hun levens waagden om Europa te bereiken om oorlogen en wanhoop te ontvluchten. Ik keek naar de foto’s en opeens zag ik de kinderen. Ik zag niets anders meer dan de kinderen. Kinderen die nog nooit kind waren geweest. Ze hadden hun huizen in ruïnes zien veranderen, bloedende familieleden in het puin zien liggen. Waren halsoverkop vertrokken  en in plaats van troost voor alles wat ze doorgemaakt en verloren hadden stuitten ze op prikkeldraad. Read More

Spring naar de toolbar